st.markos.thumb

"Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ Ο ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ"

ΟΡΘΟΔΟΞΟN ΚΕΝΤΡΟN ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ "ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ Ο ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ"
  Τετάρτη,
22 Νοεμβρίου 2017
  ΑΡΧΙΚΗ   |   ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ   |   ΜΕΛΗ   |   ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ   |   NEWSLETTER   |   SITEMAP
greek flag
ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

  ΜΟΝΩΔΙΑ ΕΠΙ ΤΗ ΑΛΩΣΕΙ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Σελ.3
 

3. Ἀλλ' ἐπανακτέον τὸν λόγον ἐπὶ τὰ πρότερα καὶ τὸν θρῆνον ἐξεργαστέον, εἰ συγχωρήσει τὸ πάθος / καὶ μὴ διακόψει τοῦ πρόσω τῆς καρδίας τὸ ἄλγημα· Ἔκαμνεν ἡ βελτίστη πάλαι καὶ καθάπερ θὴρ εὐγενὴς ἐν ζωγρῷ κατακεκλεισμένος ἐδυσθανάτει καὶ οὐκ ἔφερε τὴν ἐπήρειαν. Ἠνάγκαστο τὴν ἐλευθερίαν οὐκ ἀποδόσθαι μὲν εἰς τὸ παντελές, ἀλλ' οὐδ' ἔχειν ὑπὸ δεσπόταις γενομένη μὴ ὁμοφύλοις. Ἑὡρα τὰ ἑαυτῆς τέκνα τῶν ἀγκαλῶν διιστάμενα καὶ ἄλλους άλλαχοῦ σκιδναμένους ὡς έκαστος ἔτυχεν, άλλ' οὐδέπω τὸ μέλλον κακόν συμβαλεῖν εἷχεν, οὐδὲ συνεῖναι τελέως ὡς προοίμια ταϋτα θυμού καὶ τὸν τῆς ὀργῆς τρυγίαν όλον έκπίεταν τάχα γαρ αντι πρὸς σωτηρία ν ἑπενόησε πλέον. Ἀφηρέθη ποιμένας αγαθού καὶ προστάτου, τὸ βιοῦν μεταλλάξαντος, οὐδ' εντεύθεν συνῆκεν οὕτως άμεριμνὡση καὶ τὡν μελλόντων ουδέν διορὡση προσέβαλε ν ὁ πόλεμος ἐξαπίνης, ούτως οξύς τε καὶ χαλεπός, ὡς αὐτίκα πᾱσαν έκκόφαι σωτηρίας ελπίδα, καὶ εἰ μὴ τὸ ἔνδον οὐ συνεχὡρει κακόν, τάχ αν το έξω κουφό τερον έγεγόνει καὶ τοὺς πολεμίους ἐπὶ συμβάσεως ύποδεξαμένη, μετριωτέρων αυτών ἔτυχεν άλλὰ γὰρ ὅμοιόν τι πέπονθεν ελευθέρα γυναικὶ καὶ ἐντίμῳ, χαλεποῖς άντερασταίς έκδοθείση καὶ άλλήλοις άπεχθεστἀτοις, ὡν έκατέρου ταύτης άντεχομένου, διεσπάθη πρότερον ὑπ' αυτών ή θατέρου τούτων έγένετο.

3. Ὦστόσο άς επαναφέρουμε τόν λόγο μας στά προηγούμενα και ὰς ἐπεξεργαστοῦμε τόν θρήνο, ἐάν αύτὸ τὸ ἐπιτρέψη ή συμφορά καὶ δέν διακόψη τήν πορεία πρὸς τὰ ἐμπρὸς ὁ πόνος τής καρδιάς. Υπέφερε ὴ άριστη ἔως πρὶν άπὸ λίγο χρόνο πόλη καί, ὅπως ἔνα ευγενές θηρίο πού αἰχμαλωτίστηκε, πέθαινε μέ κακό θάνατο μὴ υποφέροντας τά δεσμά. Εἰχε άναγκαστή νά μὴν ἐκχωρὴση τὴν ελευθερία της ἐντελῶς, άλλ' οὺτε καὶ νά τὴν ἔχη καθώς βρέθηκε ὑπὸ τὴν εξουσία αλλοφύλων ἐξουσιαστῶν (5). "Εβλεπε τά παιδιά της νά φεύγουν ὰπὸ τὴν ὰγκαλιὰ καὶ νὰ σκορπίζουν άλλος έδώ κάι άλλος έκεϊ, όπως τύχαινε στον καθένα (6). "Ομως δέν μπορούσε ποτέ νά καταλάβη πώς τό μέλλον θά ήταν κακό ούτε νά κατανόηση τελείως δτι αυτά είναι προοίμια οργής καί δτι τό κατακάθι άπό τό ποτήρι τοΰ θυμού θά τό πιή ώς τό τέλος. Διότι ενδεχομένως θά επινοούσε κάτι περισσότερο γιά τήν σωτηρία της. Στερήθηκε τον αγαθό ποιμένα καί προ­στάτη, πού απεβίωσε, άλλ' ούτε τότε κατάλαβε τίποτε (7). "Ετσι αμέριμνη καί χωρίς καθόλου νά διαβλέπη τά μελλούμενα τήν βρήκε ό πόλεμος ξαφνικά, τόσο οξύς καί δύσκολος πού έκοψε κάθε ελπίδα σωτηρίας, καί άν τό εσωτερικό κακό δέν υποχωρούσε σύντομα, τό εξωτερικό κακό θά γινόταν ελαφρύτερο. Καί εάν δεχόταν τούς εχθρούς μέ συνθήκη, θά τούς έβρισκε πιο μετριοπαθείς. "Ομως έπαθε κάτι δμοιο μέ κάποια γυναίκα ελεύθερη καί έντιμη πού δόθηκε σέ σκληρούς εραστές, οί οποίοι ανταγωνίζονταν καί μισούσαν ό ένας τον άλλο, μέ αποτέλεσμα, αφού ό καθένας τήν τραβούσε γιά τον εαυτό του, νά τεμαχιστή προηγουμένως άπό αυτούς, χωρίς νά δοθή σέ κανέναν.

5. Ὁ άγιος Μάρκος γνωρίζοντας σαφώς τά τής Θεσσαλονίκης έννοεί εδώ δτι ή πόλη παρεχώρησε τήν πολιτική της ελευθερία στήν Βενετία στις 14 Σεπτεμβρίου τοϋ 1423, άλλ' δχι καί τήν θρησκευτική. Αίτία γιά τήν διατήρηση τής θρησκευτικής της ελευθερίας ήταν ή στάση τοϋ «ταπεινοϋ επισκόπου» της, τοϋ αγίου Συμεών, ό όποιος κατόπιν επίμονων καί σκληρών διαπραγματεύσεων, δπως ό ϊδιος αναφέρει, απέτρεψε αυτό τό λυπηρόν: «και μόλις γε τοΰτο γέγραπται έν ταις γεγονυίαις αυτών συνθήκαις άγώσι καί πόνοις ημών, ϊνα μή τά τής Εκκλησίας άπόληται» (αυτόθι, σ. 58).

6. Ο δεσπότης Ανδρόνικος Παλαιολόγος, γιος τοϋ αύτοκράτορος Μανουήλ Β', άφοϋ έβλεπε τήν πόλη νά έρημώνη (οκτώ χιλιάδες κάτοικοι τήν είχαν εγκαταλείψει), θυσιάζοντας τήν δική του θέση ώς διοικητοϋ τής πόλεως παρεχώρησε καί όχι έπώλησε τήν Θεσσαλονίκη στους Βενετούς (αυτόθι, σ. 166).

7. Ο αγαθός ποιμένας είναι ό τελευταίος πρό τής αλώσεως αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, ό άγιος Συμεών. Γεννήθηκε στήν βασιλεύουσα, δπου καί έδρασε ώς ιεροκήρυκας. Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης έγινε τό 1416. Περί τής ίερότητος τοϋ ανδρός θά έπληροφορήθη ό άγιος Μάρκος ϊσως άπό τον μαθητή του άγιο Γεννάδιο τόν Σχολάριο, ό όποιος έγνώριζε τόν Συμεών, όταν ό τελευταίος ζοϋσε ώς ιερομόναχος στήν βασιλεύουσα (ΡεΙίΙ ί., Γενναδίου Σχολαρίου, "Απάντα τά ευρισκόμενα, Παρίσι 1928, τόμ. I, σ. 506). Αλλά καί ό αντάξιος αδελφός τοϋ αγίου Μάρκου, ο σοφός διάκονος Ιωάννης ό φιλόσοφος, συνέθεσε εγκώμιο «Εις τό μνημόσυνον τοϋ αγίου κυροϋ Συμεών», τό οποίο ένεσωματώθη στο συνοδικό τής Κυριακής τής 'Ορθοδοξίας τής Εκκλησίας τής Θεσσαλονίκης (Ρ.Ο. 155, 912 καά 1. ΟοαίΙί3Γά, «Ιχ δγηοάύίοη άε Γ ΟιΙίιοάοχίε», Ττανααχ ει Μειηοίτεί 2, Παρίσι 1967, σ. 115). Νά σημειωθή ότι ό άββάς Μί§ηε στήν Ρ.Ο. αναφέρει ώς συγγραφέα τοΰ εγκωμίου κάποιον Εύγένιον νομοφύλακα άντί τοϋ όρθοΰ Ιωάννην νομοφύλακα τόν Εύγενικόν.

Σελ.   1   2  3   4   5   6   7   8   9   10   11   12   13   14
"Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ Ο ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ", ΟΡΘΟΔΟΞΟN ΚΕΝΤΡΟN ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ "ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ Ο ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ", ΜΑΡΚΟΥ ΕΥΓΕΝΙΚΟΥ 1, 600 66, ΜΕΘΩΝΗ ΠΙΕΡΙΑΣ. copyright 2010