st.markos.thumb

"Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ Ο ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ"

ΟΡΘΟΔΟΞΟN ΚΕΝΤΡΟN ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ "ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ Ο ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ"
  Τετάρτη,
22 Νοεμβρίου 2017
  ΑΡΧΙΚΗ   |   ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ   |   ΜΕΛΗ   |   ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ   |   NEWSLETTER   |   SITEMAP
greek flag
ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

  ΚΑΝΩΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΝ
 

ΜΑΡΚΟΥ ΕΦΕΣΟΥ ΤΟΥ ΕΥΓΕΝΙΚΟΥ

ΚΑΝΩΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΝ

Ἐκδίδει Μάριος I. Πηλαβάκης

Edited by
Marios I. Pilavakis, B.A. Hons, Ph.D. Lond.

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1996

Κανών εὐχαριστήριος εἰς τόν Κύριον ἠμῶν, Ἰησοῦ Χριστόν τόν ἰώμενον πάσαν νόσον, ὑπέρ τοῦ εὐσεβέστατου βασιλέως ἠμῶν, ἰαθέντος παρ'ἔλπιδα πάσαν την τοῦ σώματος ὅλου τῶν ποδῶν πάρεσιν, οὐ ἤ ἀκροστιχίς: Παντοδύναμον ἰητήρα Χριστόν μεγαλύνω, ὅ Μάρκος.

 

Ὤδη ἅ'. Ἦχος δ'. Ἀνοίξω τό στόμα μου.

Παντοίοις χαρίσμασι, κατακοσμήσας τόν ἄνθρωπον, ὄν ἔ'πλασας πρότερον, τή παναλκεῖ σου• χειρί, χρόνοις ὕστερον, ὅλον αὐτόν φορέσας, ἰάσω φιλάνθρωπε, τάς ἀσθένειας αὔτοϋ.

Ἄδετωσαν ἅπαντες, οἵ βασιλεῖς τῆς γής σήμερον, ἐξομολογούμενοι, τά σά θαυμάσια, ὅτι ἤκουσαν, ἐκ νόσου βαρύτατης, ὡς ἔσωσας Κύριε, τόν βασιλέα ἠμῶν.

Νεκρούς ἕξανεστησας, τῷ σῶ προστάγματι δέσποτα, λεπρούς ἔκαθαρισας, τυφλούς ὠμμάτωσας, καί συνέσφιγξας, τά μέλη παρειμένους, καί νῦν τή εἰκόνι σου, ταῦτα ποιεῖς ἐμφανῶς.

Τοῦ γένους ὅ πρόβολος, τῶν ὀρθόδοξων τό καύχημα, 'Ρωμαίων ὅ κράτιστος καί εὐσεβής βασιλεύς, τόν αἰώνιον καί μέγαν βασιλέα, Χριστόν τῆς ἰάσεως, Ῥμνοις ἄμοιβεται.
Μεγάλης καί νῦν εὐεργεσίας ἤξιωσας ἀπαντᾶς ἠμᾶς, θαυματουργήσας εὔσπλαχνε, ταϊς ἷεραις δεήσεσι, τῆς μόνης θεομήτορος, τῆς συνεχοῦς ἠμῶν προστάτιδος.

 

Ἦχος δ'. Ὅ καθήμενος ἐν δόξη.

Ὅ τήν ποίμνην σου φυλάττων, κραταιέ μόνε Κύριε, τῶν ὠρυόμενων, κύκλοθεν λεόντων ἀπήμαντον, τή τοΰ σταυροῦ σου δυνάμει, διασώζοτο, ἐπήρειας παντοίας καί νόσων ἀνώτερος.

Νέον ἄλλον παρειμένον ἐθεράπευσας ἐΰσπλαγχνε νέα κολυμβήθρα, τῶν ἁγιασμάτων σου σού κείμενον, τόν εὐσεβῆ βασιλέα, δί' κράζομεν, πολυέλεε δόξα Χριστέ τῷ ἔλεεί σου.

Ἴνα πάλι προτύπωσεν, τοΰ σταυροῦ σου τήν δύναμιν, Μωϋσῆς, ἕν ξύλω, Ῥδατα πικρά διεγλύκανε, νΰν δέ ἤ θεία εἰκών σου, παντοδύναμε, ἐκ θαλάσσης τό ὕδωρ γλυκύ ἀναδίδωσιν.

Ἤ ἄκροτης τῶν μαρτύρων, ὅ πολύς ἕν τοῖς θαύμασι, καί ταῖς ἄριστειαις, ὅ τροπαιοφόρος Γεώργιος, σέ δυσωπεῖ ἐλέημον, διασώζεσθαι, τόν πιστόν βασιλέα ἠμῶν, ἐκ παντοίων δεινῶν.

Την ἅγιαν Θεοτόκον, εὔφημησωμεν ἅπαντες, εὐχάριστοις ὑμνοις, ὅτι τήν αὐτῆς πόλιν σώζουσα, καί νΰν ὡς ἔθνος προφθάνει, διαρπάσασα, ταῖς πρεσβείαις αὐτῆς ἐκ τῆς νόσου τόν ἀνακτά.

 

'Ὠδή ἐ'. Ἔξεστη τά σύμπαντα.

Ἥμερα χαρμόσυνος, ἕν ταῖς πένθιμοις ἔλαμψεν, ἤμιν καί διήγειρε πᾶν γένος, πάσαν ἄξιαν καί ἡλικίαν πιστῶν, ὕμνειν τόν ἔγειραντα Χριστόν, ἐκ νόσου κακώσεως, τόν πιστότατον ἀνακτᾶ.

'Ρεούσης χρηστότητος, ἐκ τῶν πηγῶν ἀντλήσωμεν, τῶν τοϋ σωτηρίου, Ῥδωρ ξένον, θαλάσσης μέσης, ἀναδιδόμενον, παντοίων χαρίτων χορηγόν, νόσων ἄκεσωδυνον, καί καμάτων λυτήριον.

Ἄγγελος μέν πρότερον, κατά καιρόν κατέβαινεν, ἕν τή πενταστώω κολυμβήθρα, νοσοΰντα, μόνον ἕνα ἴωμενος, σύ δέ παντοδύναμε παρών, ἀεί τή εἰκόνι σου, καί τῷ Ῥδατι σώζεις πολλούς.

Χρηστότητος ἄβυσσος, ὑπάρχων ἀνεξάντλητος οὔ, παρεῖδες Σῶτερ τάς αἰτήσεις, τῶν μετά πίστεως δεομένων σου, ἄλλ' ἔ'σωσας νόσου χαλεπῆς, τόν κοινόν ὑπέρμαχον, καί τῆς πίστεως φύλακα.

'Ρωσθεῖς ἐκ τῆς χάριτος, τῆς σῆς πρεσβείας ἄχραντε, καί τοΰ θαυμαστοΰ τροπαιφόρου, τῶν Ὀρθόδοξων πάντων ὁ πρόμαχος, ἐκ νόσου παρέσεως δεινῆς, ἄμφοιν ἀνατίθησι χαριστήριον αἵ'νεσιν.

 

Ὤδη στ'. Τήν θείαν ταύτην.

Ἰδού σοί πίστη προσέδραμον, ἐλπίδος ἀνδρωπίνης ἤλογησα, καί οὐ διήμαρτον τῆς ἐπί σέ πεποιθήσεως, ἄλλ ἀεί μοί τήν ὕγειαν Σῶτερ συντήρησον.

Σύ ὁ ζωήν χαρισάμενος, ποτέ τῷ Ἔζεκια δακρύσαντι, καί νΰν φιλάνθρωπε, τόν εὐσεβῆ ἠμῶν ἀνακτᾶ, πολυετῆ φυλάττοις καί ὑγιαίνοντα.

Τυφλόν ποτέ ἐκ γενέσεως, ἰάσω τῷ πηλῶ καί τοῖς ὕδασι, νΰν δέ φιλάνδρωπε, θαλάσση θεία καί Ῥδατι, πολυειδή καθαίρεις πιστῶν νοσήματα.

Ὅ μέγας μάρτυς Γεώργιος, τόν μέγαν βασιλέα σέ πρότερον, ὑποδεξάμενος, πλησίον Σῶτερ σκηνώσαντα, νΰν ἀπαιτεῖ τήν χάριν, σῶζε τόν ἀνακτά.

Ναός Θεοϋ καθαρώτατος, καί θρόνος ὑψηλός τοΰ παντάνακτος, φανεῖσα παναγνέ, πηγήν θαυμάτων ἄενναον, τόν σόν ναόν δεικνύς καί τήν εἰκόνα σου.

 

Ὤδη ζ'. Οὐκ ἐλάτρευσαν.

Μεγαλύνω σου τήν πόλιν παντοδύναμε, καθάπερ μέγας πυρσός, ἄκραν αὐτῆς σκοπιάν, τή θεία εἰκόνι σου, περιφανῶς κατασχών, πλείστοις θαύμασι, φωτίζεις τούς προσάγοντας ἐκ τῆς γής καί τῆς θαλάσσης.

Εὐλογήσω ἕν παντί καιρῶ τόν Κύριον, ὅτι φωνῆς τῆς ἔμης, εἰσήκουσε συμπαθῶς καί πάσης μέ θλίψεως ὅ'λόν ἔρρυσατο, ἄκουσατωσαν πραεῖς καί εὔφρανθητωσαν, σύν ἔμοι τοῦτον ὕμνοϋντες.

Γεγραμμένοις ἕν εἰκόνι, ἀπερίγραπτε, τή ἄορατω μορφή, καθάπερ ὧν ἐπί γής, ποικίλα θαυμάσια τελεῖς ἑκάστοτε, καί τήν θάλασσαν, καθαγιάσας, φάρμακον, τῶν δεινῶν ρευμάτων δίδως.

Ἄτεκνοϋντα μέν ἴασατο τά ὕδατα, ὅ Ἔλισσαιος ποτέ, ἅλας αὖτοις ἔμβαλων, σύ δέ παντοδύναμε, ταύτην τήν θάλασσαν, εἰς γλυκύτητα, μεταποιήσας ἥδυσμα, τοῖς νοσοΰσιν ἔπαρτυεις.

Λυτρωθέντες τῆς ἀρχαίας παραβάσεως, τῷ θείω τόκω σου, νΰν ἐκ κινδύνων πολλῶν, ἤ πόλις σου δέσποινα, διασωζόμεθα, τήν εἰκόνα σου, πλουτοΰντες ὥσπερ ἄμαχον, θυρεόν εὐλογημένη.

 

Ὤδη ἡ'. Παΐδας εὔαγεις ἕν τή καμίνω.

Ὕμνους ἐκ στομάτων ὁμοφώνων, Χριστῷ τῷ Θεῶ ἠμῶν ἀναβοήσωμεν, ὅ'τί τόν ὡς λέοντα, κύκλω περιάγοντα, καταπιεῖν τέ ἀπαντᾶς, διανοούμενον, ἀπέδειξεν εἰς μάτην χανόντα, τόν ἠμῶν προστάτην, ἔγειρας ἐκ τῆς νόσου.

Ναούσης ἐκ πέτρας ἄκροτομου, λαός 6 Ἰσραηλίτης πρίν ἔθηλασεν, ἤμεις δέ τήν θάλασσαν, ὕδωρ ποτιμώτατον, ἀναδιδοΰσαν βλέποντες, καί ἄρυομενοι, πλουτοΰμεν τῶν παθῶν •δεραπείαν, ὕμνοϋντες πάντοτε, καί νΰν θαυματουργοΰντα.

Ὡς πάλαι Δαυϊδ τῷ πραντάτω, παρέστης ἕν τοῖς κινδύνοις Σῶτερ σύμμαχος, οὕτω νΰν κραταίωσον, κατ'ἔχθρων φιλάνδρωπε, τόν εὐσεβῶς ἰθύνοντα, τόν ἔκλεκτόν σου λαόν, καί δώρησαι αὔτω τήν ὕγειαν ἄσινη τηρεῖσθαι, διά μακρῶν τῶν χρόνων.

Ὅ μέγας ἰδού τροπαιοφόρος, συνήθως τόν βασιλέα προσλαβόμενος, φέρων παρατίθησι, τῷ πάντων δεσπόζοντι, τῷ ἴατρω σωμάτων τέ, καί τῶν ψυχῶν ὡς Θεῶ, καί θάττον ὑγιαίνοντα δείξας, χαίροντα ἐκπέμπει, κηρύττοντα τήν χάριν.

Μικρᾶν ἐκ μεγάλης τήν σήν ποίμνην, παρθένε δί' ἁμαρτίας χρηματίσασαν, φύλαττε δεόμεθα, ἄνωθεν ἀπλώσασα, τάς ἱερᾶς ἄγκαλάς σου, ἐν αἶς συνέσχθες Θεόν, καί δώρησαι τῷ ταύτης προμάχω, σταθεράν ὕγειαν, ἐπί μακρούς ἥλιους.

Ὤδη Θ' Ἅπας γηγενής.

Αἵρῶν ὄφθαλμους, ψυχῆς τέ καί σώματος, πρός σέ τόν εὔσπλαγχνον, αἰτοῦμαι τήν ἴασιν, τελείαν, σῶον, βεβαίαν, ἄλυτον ἅπαν γάρ δῶρον τέλειον, ἄνωθεν κατεισιν, ἐκ σοϋ μόνον, διό τήν ὕγειαν μοί, σαθράν διατελοῦσαν τήρησον.

'Ρεύσασαν ἠμῶν, τήν φύσιν φιλάνθρωπε, καί ἔκπεσουσαν ἔκ σού, πάλιν ἐπανήγαγες, τή σωτηρίω συγκαταβάσει σου, διό καί νῦν δεόμεθα, τόν βασιλέα ἠμῶν, συμπτωθέντα, τή νόσω, στερέωσον, καί τή σή δυναστεία ἀνύψωσον.

Κλῖνόν σου τό οὖς, Χριστέ καί ἔπακουσον τῶν δεομένων σου, θραῦσον τά φρυάγματα, τῶν πολεμούντων ἤμιν ἄθεων, ἔχθρων, τόν βασιλέα στήριξον,

"Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ Ο ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ", ΟΡΘΟΔΟΞΟN ΚΕΝΤΡΟN ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ "ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ Ο ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ", ΜΑΡΚΟΥ ΕΥΓΕΝΙΚΟΥ 1, 600 66, ΜΕΘΩΝΗ ΠΙΕΡΙΑΣ. copyright 2010